1. Anasayfa
  2. Yargıtay
  3. Ceza Genel Kurulu
  4. GÖREVLİ MAHKEME – DİRENME KARARI ÜZERİNE GÖREVLİ MERCİİ

GÖREVLİ MAHKEME – DİRENME KARARI ÜZERİNE GÖREVLİ MERCİİ

Yazdırılabilir versiyonu indir
Özet: Olayda çocuk sanığa yönelik davanın  Asliye Ceza Mahkemesinde görülmüş olması üzerine kararın temyiz edilmesiyle davanın görüldüğü yerde Çocuk Mahkemesi kurulmuş olmasına rağmen  sanığın yargılamasının çocuk mahkemesinde yapılmamasından dolayı 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun Geçici 1/3. maddesine göre görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinden Yargıtay Ceza Dairesince sair yönleri incelenmeksizin karar bozulmuştur. Yerel mahkemenin çocuk mahkemesinin halen faaliyete geçmediği gerekçesiyle direnmesi üzerine Ceza Genel Kurulu, bozma kararı doğrultusunda işlem yapmanın,bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmanın,bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni kanıtlara dayanmanın ve ilk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle ya da sonradan yürürlüğe giren yasa maddeleri uygulanarak yeni ve farklı hüküm kurmanın özde direnme kararı olmadığından incelemenin Yargıtay’ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerektiği sonucuna ulaşarak temyiz incelemesi için Yargıtay 4.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine karar vermiştir.
T.C.
Yargıtay
Ceza Genel Kurulu
E: 2007/4-123 K: 2007/126 K.T.: 05.06.2007
Sanığın 765 sayılı TCY.nın 283/1, 55/3 ve 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca 120 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, anılan Yasanın 3. maddesi uyarınca 5 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına ve bu süre içinde kahvehanelere gitmesinin yasaklanmasına ilişkin Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 22.09.2005 gün ve 1139-2386 sayılı hüküm, sanık müdafiinin temyizi üzerine; Yargıtay 4. Ceza Dairesince 27.09.2006 gün ve 13750-14557 sayı ile;

“5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 25 ve 27, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanunun 8 ve 9. maddelerine göre Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun uygun görüşü alınarak Antalya’da Çocuk Mahkemesi kurulmuş olması karşısında 18 yaşını bitirmeyen sanığın yargılamasının çocuk mahkemesinde yapılması gerektiğinden, görevsizlik kararı verilmesinde 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun Geçici 1/3. maddesi gereğince zorunluluk” bulunduğu gerekçesiyle sair yönleri incelenmeksizin bozulmuştur

Yerel Mahkemece, bozmadan sonra Antalya Adli Yargı Adalet Komisyonu Başkanlığına yazılan müzekkereye verilen cevaptaki, çocuk mahkemesinin halen faaliyete geçmediği bilgisine dayanılarak 28.12.2006 gün ve 1334-1364 sayı ile önceki hükümde direnilmiştir.

Bu hükmünde sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay C.Başsavcılığının ‘bozma” istekli 18.05.2007 gün ve 101024 sayılı tebliğnamesiyle, Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen ısrar kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni kanıtlara dayanmak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle ya da sonradan yürürlüğe giren yasa maddeleri uygulanarak yeni ve farklı hüküm kurmak,

Suretiyle verilen karar; özde direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir karardır. Bu nitelikteki bir kararın temyiz edilmesi halinde incelemenin Yargıtay’ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekir.

İncelenen dosyada;

Yerel Mahkemece bozma nedenine karşı direnildiği belirtilmiş ise de; direnme kararında, ilk hükümde yer almayan ve bozmadan sonraki araştırmaya dayanan, Adalet Bakanlığı Personel Genel Müdürlüğünün 01.11.2005 gün ve B.03.0.PER.0.00.00.02/098073 sayılı yazısına dayanıldığı anlaşılmaktadır. Dayanılan bu yeni belge Özel Daire denetiminden geçmemiştir. Özel Dairece incelenmeyen bir hususun doğrudan ve ilk kez Ceza Genel Kurulu tarafından ele alınması olanaksızdır. Dosyanın incelenmek üzere Özel Dairesine gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:
Açıklanan nedenlerle;
Dosyanın saptanan eylemli uyma nedeniyle, temyiz incelemesi için Yargıtay 4.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 05.06.2007 günü oybirliği ile karar verildi.

Yazdırılabilir versiyonu indir

Bu içtihat yardımcı oldu mu?

Aynı Dairenin Başka İçtihatları