1. Anasayfa
  2. Yargıtay
  3. 14. Ceza Dairesi
  4. GEREKÇELİ HÜKÜMDE HANGİ DELİLLERE İTİBAR EDİLDİĞİNİN  AÇIKLANMASI GEREKTİĞİ – SANIĞIN KOLLUKTA MÜDAFİİ HAZIR OLMAKSIZIN VERDİĞİ İKRAR İÇERİKLİ SAVUNMANIN ESAS ALINARAK HÜKÜM KURULAMAYACAĞI

GEREKÇELİ HÜKÜMDE HANGİ DELİLLERE İTİBAR EDİLDİĞİNİN  AÇIKLANMASI GEREKTİĞİ – SANIĞIN KOLLUKTA MÜDAFİİ HAZIR OLMAKSIZIN VERDİĞİ İKRAR İÇERİKLİ SAVUNMANIN ESAS ALINARAK HÜKÜM KURULAMAYACAĞI

Yazdırılabilir versiyonu indir
Özet: Yapılan yargılama sırasında hukuka uygun şekilde toplanan tüm deliller değerlendirilip gerekçeli hükümde hangisine itibar edildiği açıklanarak sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanığın kollukta müdafii hazır olmaksızın verdiği ikrar içerikli savunması esas alınarak hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 148/4. maddesine aykırı davranılması bozmayı gerektirmiştir.
T.C.
Yargıtay
14. Ceza Dairesi
E: 2014/2284 K: 2016/2015 K.T.: 01.03.2016
“İçtihat Metni”
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet
DÜŞÜNCE : Onama
İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 25.11.2014 gün ve 2014/514 sayılı kararında hukuka aykırı elde edilen maddi delil dışındaki delillerin mahkûmiyet için yeterli olup olmadığının irdelendiği bölümde vurgulandığı gibi;
“Amacı isnada konu maddi gerçeği ortaya çıkarmak olan ceza muhakemesinde, somut olaya münhasır delillerden biri de “beyan” delilidir. Beyan, tanığa, sanığa veya sanığın dışındaki taraflardan birine ait olabilir. Sanığın isnat bakımından önemli görülen olayları beyanıyla kabul etmesi şeklinde tanımlanabilecek olan ikrar; eylem hakkında en çok bilgisi bulunanın beyanı olması, soruşturmayı esaslı surette kolaylaştırması, özgür iradeyle verilip gerçeğe de uygun olduğunun saptanması halinde hâkimin vicdani kanaatinin oluşumunda olumlu katkısının bulunması itibariyle önemli bir sübut vasıtasıdır.
1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununda öngörülen sistemde, ikrarın delil oluşturması bakımından, hakim huzurunda olup olmaması arasında fark öngörülmüş ve bunlardan sadece hakim huzurunda yapılanına delil değeri tanınmıştır.
1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 213. maddesinde ise; sanığın hakim veya mahkeme huzurunda yaptığı açıklamalar ile Cumhuriyet savcıları tarafından alınan ifadelerin duruşmada okunabilmesi kabul edilerek, savcı tarafından alınan ifadelere de delil olma değeri tanınmıştır. Buna karşılık, şüphelinin kollukça alınan ifadesine ilişkin tutanağın duruşmada okunabilmesi için, kollukta ifade alındığı sırada müdafiin hazır bulunması şartı aranmıştır. Görüldüğü gibi, her iki kanuni düzenlemede de, hâkim önündeki ikrarın delil değeri kabul edilmiştir.
Ancak, vicdani kanıt sisteminin geçerli bulunduğu ceza muhakemesi hukukumuzda, özgür iradeye dayalı olan ikrarın da, dosyada varlığını koruyan diğer tüm deliller gibi hâkim tarafından serbestçe takdir edilip değerlendirilmesi gerekecektir.
Gerçekten de, bir kimsenin suçlu olmadığı halde kendisini suçlu sayması veya bir başkasının suçunu kabullenmesi mümkündür. O halde, ikrarın hangi aşamada gerçekleştiği ve özgür iradeye dayalı olup olmadığı, ikrarda bulunanın beyanın ciddiyetini ve bundan doğacak sonuçları bilip bilmediği, ikrarın başkaca deliller veya emarelerle desteklenip desteklenmediği, hayatın olağan akışına uygun düşüp düşmediği, şüpheden arınmışlığını ve belirliliğini zayıflatacak biçimde ikrardan dönülüp dönülmediği gibi hususlar da gözönünde bulundurulmak suretiyle, somut olaydaki ikrarın delil değeri ortaya konulmalı ve ispat sorunu bu şekilde çözümlenmelidir.”
Bu açıklamalar ışığında temyize konu hüküm incelendiğinde;
Mahkemece, yapılan yargılama sırasında hukuka uygun şekilde toplanan tüm deliller değerlendirilip gerekçeli hükümde hangisine itibar edildiği açıklanarak sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanığın kollukta müdafii hazır olmaksızın verdiği ikrar içerikli savunması esas alınarak hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 148/4. maddesine aykırı davranılması,
Katılan mağdureye yaşı nedeniyle atanan vekil için Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri İle Yapılacak Ödemelerin Usul Ve Esaslarına İlişkin Yönetmelik gereğince ödenmesi gereken ücret yerine, katılan ile görevlendirilen vekil arasında vekalet ilişkisi bulunmadığı gözetilmeden, katılan yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen vekalet ücretinin sanıktan tahsiline hükmedilmesi,
Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 7/2. madde-fıkrasındaki “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi ve Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar
Yazdırılabilir versiyonu indir

Bu içtihat yardımcı oldu mu?

Aynı Dairenin Başka İçtihatları