1. Anasayfa
  2. Yargıtay
  3. 14. Ceza Dairesi
  4. DİLENCİLİK – BAKAMADIĞI İÇİN KIZINI BAŞKASINA TESLİM ETME

DİLENCİLİK – BAKAMADIĞI İÇİN KIZINI BAŞKASINA TESLİM ETME

Yazdırılabilir versiyonu indir
Özet: Sanık hakkında dilencilik suçundan beraat hükmü verilirken, sekiz yaşındaki kızını (mağdur) başkasına teslim ettiğini beyan ettiği halde, mağdur dinlenmeden hüküm kurulması hatalı bulunmuştur.
T.C.
Yargıtay
14. Ceza Dairesi
E: 2014/851 K: 2014/1728 K.T.: 17.02.2014

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık A. hakkında dilencilik suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;
Sabıkasız oluşu nazara alındığında bir daha suç işlemeyeceğine dair olumlu kanaat oluştuğundan dolayı cezası ertelenen sanık hakkında C.M.K.nın 231/6. maddesindeki koşullar tartışılarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçe ve aynı gerekçenin cezanın ertelenmesinde lehe, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ise aleyhe değerlendirilerek çelişki oluşturulması,

Sanık L. hakkında dilencilik suçundan verilen beraat hükmünün temyiz incelemesine gelince;
Olay tarihli tutanak ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, mağdure C.`ın, A.`la dilencilik yaptığı sırada yakalanması ve sanıklardan L.`in öz kızına bakamadığı için sanık A.`a kızını teslim ettiğini aşamalarda beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, 5271 Sayılı C.M.K.nın 236. maddesi gereğince;
Olay tarihinde 8 yaşı içinde bulunan mağdurenin duruşmada dinlendikten ve sanık L. hakkında ekonomik ve sosyal durumuna dair zabıta ve muhtarlık araştırması yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre, sanık L.`in hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

SONUÇ : Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek C.M.U.K.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, temyiz harcının istenmesi halinde iadesine, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Yazdırılabilir versiyonu indir

Bu içtihat yardımcı oldu mu?

Aynı Dairenin Başka İçtihatları