1. Anasayfa
  2. Yargıtay
  3. 10. Ceza Dairesi
  4. AÇIK CEZA İNFAZ KURUMUNA AYRILMA TALEBİ – ADLİ PARA CEZASI HAPSE ÇEVRİLENLER – ADLİ PARA CEZALARININ İNFAZI

AÇIK CEZA İNFAZ KURUMUNA AYRILMA TALEBİ – ADLİ PARA CEZASI HAPSE ÇEVRİLENLER – ADLİ PARA CEZALARININ İNFAZI

Yazdırılabilir versiyonu indir
Özet: Dava, infazı aşamasında verilen açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin kabulü kararına yönelik itiraz üzerine Ağır Ceza Mahkemesi’nce verilen itirazın kabulüne ilişkin kararın kanun yararına bozulmasına istemine ilişkindir. 6352 sayılı kanunun geçici 3/2-c maddesi ile açık ceza infaz kurumlarına ayrılma yönetmeliğinin 12/2 maddesinin birbirine aykırı olduğu görünüyor ise de anılan açık ceza infaz kurumlarına ayrılma yönetmeliğinin 12/2 maddesinde başka bir suçtan dolayı anılan mahkumiyet kararlarının hapis cezalarına ilişkin olup verilen adli para cezalarının ödenmemesi sebebi ile hapis cezasına çevirme olmadığı esas mahkumiyetin adli para cezası olup adli para cezasının hükümlü tarafından her zaman ödenebileceği ve adli para cezalarının infazının gerek anılan kanun hükmü gerekse açık ceza infaz kurumlarına ayrılma yönetmeliğinin 5/1-c maddesi hükmü gözetildiğinde açık ceza infaz kurumlarında çekmesi gerektiği anlaşıldığından hükümlünün kanunda sayılan şartları taşıyıp 6352 sayılı kanunun geçici 3/2-c maddesi açık ceza infaz kurumlarına ayrılma yönetmeliğinin 5/1-c, 6/1-a, 6/2-b, ve 12/2 maddeleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde hükümlünün bundan sonraki kalan cezalarının doğrudan açık ceza infaz kurumlarında infaz edilmesi gerektiği cihetle itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.
T.C.
Yargıtay
10. Ceza Dairesi
E: 2014/5113 K: 2015/203 K.T.: 20.01.2015
DAVA: Adalet Bakanlığı’nın, uyuşturucu madde ticareti yapma ve kaçakçılık suçlarından hükümlü N.Ç. hakkındaki hükümlerin infazı aşamasında verilen açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin kabulü kararına yönelik itiraz üzerine Rize Ağır Ceza Mahkemesi’nce 13.12.2013 tarihinde 2013/1466 değişik iş sayı ile verilen itirazın kabulüne ilişkin kararın kanun yararına bozulmasına ilişkin talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı”nca 10.06.2014 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
KARAR : a- ) Hükümlü N.Ç. hakkında;
Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesi’nce 14.02.2006 tarihinde 2005/237 esas ve 2006/58 karar sayı ile kaçakçılık suçundan dolayı 4926 sayılı Kanun’un 3/a-4, 4/3 ve 28/2 maddeleri uyarınca 1.362.147,00 YTL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,
Van 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nce 14.02.2008 tarihinde 2007/88 esas ve 2008/31 karar sayı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı 5237 sayılıTCK’nın 188/3, 188/4, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis ve 30.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,
Hükmolunduğu,
b-) İnfaz aşamasında, hükümlünün hükmolunan adli para cezalarını ödememesi üzerine adli para cezalarının hapse çevrildiği,
c-) Cumhuriyet savcısınca hükümlü hakkındaki 8 yıl 9 ay hapis ve 30.000 TL adli para cezası ile 1.352.147,00 TL para cezasından 3 yıl ( 1095 gün ) hapis cezalarının 5275 sayılı Kanun’un 99. maddesi uyarınca toplanmasının talep edilmesi üzerine, Van 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nce 04.03.2009 tarihinde 2009/62 değişik iş sayı ile, hükümlü hakkındaki cezaların 8 yıl 9 ay hapis, 30.000 TL adli para cezası ve 1.362.147,00 TL’den çevirme 1095 ( 3 yıl ) cezası olarak toplanmasına karar verildiği,
d-) Hükümlünün 08.01.2013 tarihli talebi üzerine, Rize İnfaz Hakimliği’nce 18.01.2013 tarihinde 2013/8 değişik iş sayılı karar ile, hükümlünün 8 yıl 9 ay hapis cezasına mahkûmiyetine ilişkin cezasının infazı yönünden 23.12.2012 tarihinde şartla salıverilme süresinin dolduğu gerekçesiyle, 24.12.2012 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, ödenmeyen adli para cezasından çevrilen 3 yıl hapis cezasının açık ceza infaz kurumlarında çektirilmesine karar verildiği,
e-) Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğü’nün 25.03.2013 tarihli yazıları ve Gümüşhane Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığı’nca 26.03.2013 tarihinde, hükümlünün infaz ettiği ceza ile infaz için sırada bekleyen adli para cezasının birlikte değerlendirilmesi durumunda koşullu salıverilme tarihinin iki yılın üzerinde olduğu gerekçesiyle, hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verildiği, bu karara itiraz edilmesi üzerine Gümüşhane İnfaz Hakimliği’nce 12.04.2013 tarihinde 2013/225 karar sayı ile hükümlünün itirazının reddine karar verildiği,
f-) Cumhuriyet savcısınca Van 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 18.03.2013 tarih ve 2013/174 değişik iş sayılı içtima kararının çözülerek hapis ve adli para cezalarının toplanmasının talep edilmesi üzerine, Van 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nce 09.10.2013 tarihinde neticeten 8 yıl 9 ay 1825 gün hapis cezası olarak içtimasına karar verildiği,
g-) Rize Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 15.11.2013 tarih ve 2013/7-1253 numaralı müddetnamesinden hükümlünün ceza infaz kurumuna 28.02.2007 tarihinde girdiği, şartla tahliye tarihinin 22.12.2017, bihakkın tahliye tarihinin 22.11.2020 olduğunun anlaşıldığı,
h-) Hükümlünün 28.11.2013 tarihinde Rize L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu aracılığı ile gönderdiği dilekçesi ile açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebi üzerine, Rize İnfaz Hakimliği’nce 06.12.2013 tarihinde 2013/354 karar sayı ile “Hükümlünün almış olduğu 8 yıl 9 ay doğrudn hapis cezası yönünden bu mahkumiyetine ilişkin cezasının infazı yönünden ve Rize L Tipi Kapalı Ceza infaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin kurulubaşkanlığının 03/12/2013 tarih 2013/703 Karar sayılı kararında iyi halli olarak bildirildiğinen ve Hakimliğimizce yapılan hesaplama sonucunda cezasının 1/5 ini infaz etmiş olduğu anlaşılmıştır.
6352 sayılı kanunun geçici 3/2-c maddesi uyarınca Adli para cezasının infazı sürecinde tazyik hapsine tabi tutulanların,cezaları doğrudan açık ceza infaz kurumlarında yerine getirilir. Bu fıkra hükümleri 31/12/2017 tarihine kadar uygulanır hükmü mevcuttur.
Açık Ceza infaz kurumlarına ayrılma yönetmeliğinin 5/1-c madcsi uyarınca adli para cezası hapse çevrilenlerin cezalarının doğrudan açık kurumlarda yerine getirileceği hükmü mevcuttur. Yine aynı yönetmeliğin 6/1-a ve 6/2-b maddesinde toplam cezalarının 1/5 ini kapalı kurumlarda iyi halli olarak geçiren hükümlülerin olayımızda da olduğu gibi uyuşturucu madde ticaretinden dolayı ceza alan hükümlülerin şartla tahliye tarihine 2 yıldan az süre kalması halinde kapalı kurumdan açık ceza infaz kurumlarna ayrılabileceği bildirilmiştir.
Her ne kadar aynı yönetmeliğin 12/2 maddesi gereğince açık ceza infaz kurumlarında cezasını infaz etmekte olan hükümlülerin başka bir suçtan dolayı haklarında mahkumiyet kararı verilenlerin cezaları toplandıktan sonra koşullu salıverilmelerine 6. Madde de belirtilen sürelerde daha fazla kaldığı tespit edilenler kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kuruma iade edileceği mevcuttur.
Öncelikle burada 6352 sayılı kanunun geçici 3/2-c maddesi ile açık ceza infaz kurumlarına ayrılma yönetmeliğinin 12/2 maddesinin birbirine aykırı olduğu görünüyor ise de anılan açık ceza infaz kurumlarına ayrılma yönetmeliğinin 12/2 maddesinde başka bir suçtan dolayı anılan mahkumiyet kararlarının hapis cezalarına ilişkin olup verilen adli para cezalarının ödenmemesi sebebi ile hapis cezasına çevirme olmadığı esas mahkumiyetin adli para cezası olup adli para cezasının hükümlü tarafından her zaman ödenebileceği ve adli para cezalarının infazının gerek anılan kanun hükmü gerekse açık ceza infaz kurumlarına ayrılma yönetmeliğinin 5/1-c maddesi hükmü gözetildiğinde açık ceza infaz kurumlarında çekmesi gerektiği, anlaşıldığından hükümlünün kanunda sayılan şartları taşıyıp 6352 sayılı kanunun geçici 3/2-c maddesi açık ceza infaz kurumlarına ayrılma yönetmeliğinin 5/1-c, 6/1-a, 6/2-b, ve 12/2 maddeleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde hükümlünün bundan sonraki kalan cezalarının doğrudan açık ceza infaz kurumlarında infaz edilmesi gerektiği” gerekçesiyle hükümlünün kalan cezasının açık ceza infaz kurumlarında çektirilmesine karar verildiği,
ı-) Bu karara karşı Cumhuriyet savcının 09.12.2013 tarihinde itiraz etmesi üzerine, Rize Ağır Ceza Mahkemesi’nce 13.12.2013 tarihinde 2013/1466 değişik iş sayılı karar ile hükümlünün şartla tahliye tarihinin 22.12.2017 olması ve 5275 sayılı Yasanın 14. maddesi ile Açık Ceza İnfaz Kurumlarına AyrılmaYönetmeliği’nin 6 ve 12. maddeleri karşısında, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları taşımadığı gerekçesiyle itirazın kabulüne karar verildiği,
Anlaşılmıştır.
Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında;
“Dosya kapsamına göre, hükümlünün Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/10/2013 tarih 2013/677 değişik iş sayılı ceza toplama kararı ile Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 11/11/2008 tarih 2008/8319-/16514 E.K sayılı ilamı ile kesinleşen 14/12/2008 Tarih 2007/88 esas 2008/31 karar sayılı kararı ile 8 yıl 9 ay hapis ve 30.000 TL adli para cezasının ödenmemesinden çevrili 1095 gün ile cezalandırıldığı, ayrıca Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2006 tarihli ve 2005/237 Esas, 2006/58 Karar sayılı ilamı ile de 1362.147 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu cezayı ödemediği için 1095 gün hapis cezasına çevrildiği bu cezaların ve para cezalarının hapis cezalarına çevirme kararlarının kesinleştiği anlaşıldığından içtimaen 5275 sayılı kanunun 99 ve 106/7 Maddesi gereğince neticeten 8 yıl 9 ay ve 1825 gün hapis cezası olarak cezaların toplanmasına karar verildiği görülmüştür.
Hükümlünün müddetnamesinde yapılan incelemesinde ceza infaz kurumuna 28/02/2007 tarihinde alındığı, şartla tahliye tarihinin 22/12/2017 olduğu ve bihakkın tahliye tarihinin 22/11/2021 olduğunun buna ilişkin olarak Rize Cumhuriyet Başsavcılığının 15/11/2013 tarih 2013/7-1253 sayılı müddetnamesinden anlaşılmıştır.
Hükümlünün Rize İnfaz Hakimliği’nin 18/01/2013 tarihli ve 2013/8 değişik iş sayılı kararı ile hapis cezasından kalan süre ile 1095 gün adli para cezasından çevrili hapis cezasının infazının anılan açık ceza infaz kurumlarına ayrılma yönetmeliğini 5/1-c ve 6/3 maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumunda çektirilmesine karar verildiği, hükümlünün bu karar ile Gümüşhane Açık Ceza İnfaz Kurumuna alındığı ancak hükümlünün Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinden aldığı ve Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinden aldığı para cezasına çevrilen hapis cezalarının infazı için yukarıda anılan içtima kararı gereğince kapalı ceza infaz kurumuna alındığı ve Rize L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna şevkle gönderildiği,şevke gerekçe olarak da Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğünün 25/03/2013 tarih 9005/39179 sayılı yazısında bildirildiği üzere paradan çevrilme hapis cezasından çevrilme diğer göçmen kaçakçılığı ve uyuşturucu madde ticareti yapmak veya sağlamak suçundan dolayı aldığı hapis cezası ile birlikte ele alındığında şartla tahliye tarihinin 2 yılın altına düşmediğinden 5275 sayılı kanunun 14/5 ve açık ceza infaz kurumlarına ayrılma yönetmeliğinin 12. Maddesi gereğin işlem yapılması gerektiğinin bildirildiği ve buna göre de hükümlünün Rize L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna gönderilmiş olduğu görülmüştür.
Hükümlünün almış olduğu 8 yıl 9 ay doğrudan hapis cezası yönünden bu mahkumiyetine ilişkin cezasının infazı yönünden ve Rize L Tipi Kapalı Ceza infaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin kurulu başkanlığının 03/12/2013 tarihli ve 2013/703 Karar sayılı kararında iyi halli olarak bildirildiğinden ve Rize İnfaz Hakimliğince yapılan hesaplama sonucunda cezasının 1/5’ini infaz etmiş olduğu anlaşılmıştır.
6352 sayılı kanunun geçici 3/2-c maddesi uyarınca Adli para cezasının infazı sürecinde tazyik hapsine tabi tutulanların, cezaları doğrudan açık ceza infaz kuramlarında yerine getirilir. Bu fıkra hükümleri 31/12/2017 tarihine kadar uygulanır hükmü mevcuttur.
Açık Ceza infaz kurumlarına ayrılma yönetmeliğinin 5/1-c maddesi uyarınca adli para cezası hapse çevrilenlerin cezalarının doğrudan açık kurumlarda yerine getirileceği hükmü mevcuttur. Yine aynı yönetmeliğin 6/1-a ve 6/2-b maddesinde toplam cezalarının 1/5 ini kapalı kurumlarda iyi halli olarak geçiren hükümlülerin olayımızda da olduğu gibi uyuşturucu madde ticaretinden dolayı ceza alan hükümlülerin şartla tahliye tarihine 2 yıldan az süre kalması halinde kapalı kurumdan açık ceza infaz kurumlarına ayrılabileceği bildirilmiştir.
Anılan Yönetmeliğin 12/2 maddesi gereğince açık ceza infaz kurumlarında cezasını infaz etmekte olan hükümlülerin başka bir suçtan dolayı haklarında mahkûmiyet kararı verilenlerin cezaları toplandıktan sonra koşullu salıverilmelerine 6. madde de belirtilen sürelerde daha fazla kaldığı tespit edilenler kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kuruma iade edileceği mevcuttur.
6352 sayılı kanunun geçici 3/2-c maddesi ile açık ceza infaz kurumlarına ayrılma yönetmeliğinin 12/2 maddesinin birbirine aykırı olduğu görünüyor ise de anılan açık ceza infaz kurumlarına ayrılma yönetmeliğinin 12/2 maddesinde başka bir suçtan dolayı anılan mahkumiyet kararlarının hapis cezalarına ilişkin olup verilen adli para cezalarının ödenmemesi sebebi ile hapis cezasına çevirme olmadığı esas mahkumiyetin adli para cezası olup adli para cezasının hükümlü tarafından her zaman ödenebileceği ve adli para cezalarının infazının gerek anılan kanun hükmü gerekse açık ceza infaz kurumlarına ayrılma yönetmeliğinin 5/1-c maddesi hükmü gözetildiğinde açık ceza infaz kurumlarında çekmesi gerektiği anlaşıldığından hükümlünün kanunda sayılan şartları taşıyıp 6352 sayılı kanunun geçici 3/2-c maddesi açık ceza infaz kurumlarına ayrılma yönetmeliğinin 5/1-c, 6/1-a, 6/2-b, ve 12/2 maddeleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde hükümlünün bundan sonraki kalan cezalarının doğrudan açık ceza infaz kurumlarında infaz edilmesi gerektiği cihetle itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir …”
Denilerek, Rize Ağır Ceza Mahkemesi’nin 13.12.2013 tarihli kararının bozulması istenmiştir.
6352 sayılı kanunun geçici 3/2-c maddesi ile Açık Ceza infaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 5/1-c, 6/1-a, 6/2-b, ve 12/2 maddeleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde hükümlünün bundan sonraki kalan cezalarının doğrudan açık ceza infaz kurumlarında infaz edilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
SONUÇ: Kanun yararına bozma talebi bu nedenle yerinde görüldüğünden; Rize Ağır Ceza Mahkemesi’nin 13.12.2013 tarihli 2013/1466 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309. maddesinin 4. fıkrasının ( a ) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı’na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine, 20.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Bu içtihat yardımcı oldu mu?

Aynı Dairenin Başka İçtihatları